Côtes du Luberon

Het regionale park van de Luberon vormt het decor voor de wijngaarden van de Côtes du Luberon, die zich uitstrekken over 36 gemeenten, allemaal gelegen in het zuidoosten van de Vaucluse. De aanplant van wijnstokken in de Luberon gaat terug tot de oudheid. De Romeinen plantten ze vooral in het Pays d’Aigues, waarna zich in de middeleeuwen en de renaissance de wijndomeinen aanzienlijk uitbreidden, met name ten noorden van de Petit Luberon. De wijngaarden ontwikkelden zich ook aan het einde van de 19e eeuw en vervolgens tussen de twee wereldoorlogen. Vanaf de jaren ’70 begonnen de wijnbouwers van de„ Appellatie ” Côtes du Luberon, zich bewust van de noodzaak om te moderniseren, met omvangrijke werkzaamheden. Hun inspanningen werden in 1988 bekroond met succes toen de wijnen van de Côtes du Luberon de „Appellatie ” d’origine contrôlée (AOC) kregen.

Het lokale klimaat is mediterraan, met invloeden van een meer continentaal klimaat vanuit de Alpen en de Rhônevallei. De wijnstokken profiteren van ongeveer 2600 zonuren per jaar, waardoor de wijngaarden van de Côtes du Luberon tot de regio’s van Frankrijk behoren met de meeste zonuren. Zo zijn er wijnhuizen als Tardieu-Laurent, Perrin & Fils en het Château de la Verrerie.

Het productiegebied van de Côtes du Luberon-wijnen beslaat ongeveer 2.500 hectare, met een jaarlijkse productie van meer dan 97.000 hectoliter.De druivensoorten die voor de rode en roséwijnen worden gebruikt, zijn voornamelijk Syrah en Grenache noir (minimaal 60%), Mourvèdre, Carignan en Cinsault (maximaal 20%); de overige druivensoorten van de „Appellatie “ (Picpoul noir, Counoise noire, Gamay noir à jus blanc, Pinot noir) mogen de rest van de samenstelling vormen. De witte Côtes du Luberon-wijnen worden gemaakt van Grenache blanc, Ugni blanc (beperkt tot 50%), Clairette blanche, Vermentino (of Rolle), Bourboulenc blanc en, in mindere mate, Roussanne en Marsanne.