Domaine Guillot-Broux - Mâcon-Cruzille Les Molières 2018
16/20
Bettane & Desseauve
Dit is de oudste wijngaard van het domein; hij werd aangeplant met oude chardonnay-stokken, ook wel „muscaté” genoemd. Deze geven de wijn een reeks van exotische en kruidige tonen. Het muskaatachtige karakter van de wijn verdwijnt naarmate hij ouder wordt en maakt plaats voor het terroir met ziltige en krijtachtige tonen. Bewaring: Deze wijn komt pas na verloop van tijd tot zijn recht en verdient een bewaringstijd van enkele jaren (10-15 jaar).
Koop je Guillot-Broux wijnen tegen de beste prijs in de privéverkoop!
vanaf € 99 bij je eerste bestelling
Oog
Jurk in goudgele kleur
Neus
Aroma’s van exotisch fruit (van de muskaatachtige Chardonnay) met een citroenachtige toets. De muskaatachtige kant van de wijn verdwijnt naarmate hij rijpt en maakt plaats voor het terroir met ziltige en krijtachtige tonen
Serveren
AT 10-12°C
Drinken vóór
2030
Bewaking
Deze wijn komt pas na verloop van tijd tot zijn recht en verdient het om enkele jaren te worden bewaard (10-15 jaar)
Wijn-spijscombinaties
Heerlijk bij pittige Aziatische gerechten, riviervis...
Bettane & Desseauve
Wijn met 16/20 (Jaargang 2017) (Zeer goede wijn)
Robert Parker - Wine Advocate
Domaine noté (gids 2022) Aanbevolen (Wijnproducent aanbevolen door Robert Parker - The Wine Advocate)
Over het domein:
Ik moet toegeven dat het even heeft geduurd voordat ik de wijnen van Domaine Guillot-Broux begreep. Het zijn strakke, geconcentreerde witte wijnen, gekenmerkt door een krijtachtig droog extract, afkomstig van lage opbrengsten en een doordachte persing, die de tijd nemen om zich in de kelder te ontwikkelen. Dit staat ver af van het stereotype van de Noord-Mâconnais – zoetig, toegankelijk, vol – maar als je de wijngaarden bezoekt, begrijp je het. Op de rotsachtige, steile en afgelegen terreinen aan de rand van het bos, waarvan sommige pas onlangs zijn teruggewonnen uit de greep van het bos, staan oude wijnstokken van Chardonnay, Gamay en Pinot Noir, die nog nooit chemische landbouw hebben gekend. Natuurlijk geeft het openen van oude flessen ook betekenis aan deze wijnen: complex, mineraal en sappig – men moet wel constateren dat twintig jaar hier eerder het minimum dan het maximum is. Maar de beloning voor het geduld is, zoals zo vaak, aanzienlijk; en als men ze eenmaal leert kennen, is het moeilijk te ontkennen dat ze tot de mooiste voorbeelden van de regio behoren. Zoals ik al eerder heb geschreven, worden de druiven van Emmanuel Guillot met de hand geoogst; de witte wijnen worden direct in vaten geperst en de rode wijnen worden in kleine tanks gefermenteerd, vaak met meer dan een klein beetje hele trossen. Met de Jaargang heeft Guillot, profiterend van de marktverstoring als gevolg van de COVID-19-pandemie, ervoor gekozen de rijping te verlengen: zo hebben de meeste van zijn witte wijnen, na een jaar in vaten te hebben doorgebracht, nog eens zes maanden in tanks doorgebracht. Of het nu te maken heeft met de inherente kwaliteit van Jaargang, of met het feit dat die zes extra maanden deze gestructureerde wijnen echt lijken te helpen om meer body te krijgen en zich te ontplooien, de 2019-wijnen zijn de meest indrukwekkende jonge wijnen die ik tot nu toe bij dit adres heb geproefd,
RVF - La Revue du Vin de France / Guide des Meilleurs Vins de France
Beoordeeld domein (gids 2022) 1*ster (opkomende sterren of kwaliteitswijnbouwers met een productieniveau van hoog gehalte; u zult niet teleurgesteld zijn bij het proeven van de wijnen van deze domeinen)
Over het domein:
Het biologisch gecertificeerde domein Guillot-Broux is een van de meest consistente domeinen in de regio Mâcon. De oude wijnstokken, die perfect worden onderhouden, geven de wijnen een uitgesproken klassieke stijl. Het domein vertrouwt op goed rijpe druiven en vermijdt elke vorm van verfijnde rijping op hout. Patrice en Emmanuel zetten zo het werk van hun vader voort en blijven trouw aan zijn filosofie. Wij zijn zeer tevreden over hun witte wijnen, die altijd zeer evenwichtig en kristalhelder zijn. De rode wijnen van 2019 waren dit jaar minder geslaagd, met uitzondering van de Gamay Beaumont.