Luberon

Het regionale park van de Luberon vormt het decor voor de wijngaarden van de Luberon, die zich uitstrekken over 36 gemeenten, allemaal gelegen in het zuidoosten van de Vaucluse. De aanplant van wijnstokken in de Luberon gaat terug tot de oudheid. De Romeinen plantten deze vooral in het Pays d’Aigues; in de middeleeuwen en de renaissance breidden de wijndomeinen zich vervolgens aanzienlijk uit, met name ten noorden van de Petit Luberon. De wijngaarden ontwikkelden zich ook aan het einde van de 19e eeuw en vervolgens in de periode tussen de twee wereldoorlogen. Vanaf de jaren ’70 begonnen de wijnbouwers vanAppellatie Luberon, die zich bewust waren van de noodzaak om te moderniseren, met ingrijpende werkzaamheden. Hun inspanningen werden in 1988 bekroond met succes toen de wijnen van de Côtes du Luberon de status vanAppellatie Contrôlée (AOC) kregen.

Het lokale klimaat is mediterraan, met de invloed van een meer continentaal klimaat vanuit de Alpen en de Rhônevallei. De wijnstokken profiteren van ongeveer 2.600 zonuren per jaar, waardoor de wijngaarden van de Luberon tot de regio’s van Frankrijk behoren met de meeste zonuren. 

Het productiegebied van de Luberon-wijnen beslaat ongeveer 2.500 hectare, met een jaarlijkse productie van meer dan 97.000 hectoliter.De druivensoorten die voor de rode en roséwijnen worden gebruikt, zijn voornamelijk Syrah en Grenache noir (minimaal 60%), Mourvèdre, Carignan en Cinsault (maximaal 20%), terwijl de overige druivensoorten vanAppellatie Picpoul noir, Counoise noire, Gamay noir à jus blanc, Pinot noir) voor de rest van de samenstelling zijn toegestaan. De witte wijnen uit de Luberon worden gemaakt van Grenache blanc, Ugni blanc (beperkt tot 50%), Clairette blanche, Vermentino (of Rolle), Bourboulenc blanc en, in mindere mate, Roussanne en Marsanne.