Pomerol

Pomerol: gemeente en landschappen:

De gemeente Pomerol grenst in het westen aan Saint-Emilion en in het oosten aan Fronsac. Het bijzondere aan deze gemeente is dat er geen centraal gelegen dorp is, afgezien van een kerk. De verspreid liggende bebouwing bestaat voornamelijk uit wijnboerenhuizen. Er zijn maar weinig woningen te zien met een zogenaamd vorstelijke architectuur. Appellatie, met een totale oppervlakte van 785 hectare, strekt zich enigszins uit tot in de gemeente Libourne. Pomerol, een uitzonderlijk terroir: De geologische geschiedenis van dit terroir is nauw verweven met die van de rivier: de Isle. In de loop der eeuwen heeft deze rivier grind en kiezels aangevoerd, die zich hebben opgehoopt in terrassen, afgewisseld met dunne kleilagen. Aan deze afzettingen wordt de „crasse de fer“ toegevoegd, een soort ijzerhoudend zandsteen dat is ontstaan uit door de wind meegevoerd zand. Uit deze elementen ontstaan talrijke combinaties en evenzoveel wijnen die hieruit voortkomen: • De mix van diepe grindlagen en meer of minder klei levert ronde, zijdezachte wijnen op • Fijnere grindlagen vermengd met zand en een beetje klei zorgen voor wijnen die langzamer tot bloei komen • Ten zuiden vanAppellatie bevatAppellatie grind wat kalksteen en helemaal geen klei. De wijnen die hieruit voortkomen zijn droger en lijken op die van Saint-Émilion. Bij een blinde proeverij komen ze zeer dicht in de buurt van het paradepaardje vanAppellatie Château Petrus • In het westen vinden we een kiezel- en grindbodem met veel zand en een grote rijkdom aan mineralen en klei. De Pomerol-wijnen zijn hier lichter en smaken al vanaf de eerste jaren voortreffelijk Naast de samenstelling van de bodem moet ook rekening worden gehouden met de diepte van het grondwater: hoe dieper het grondwater, hoe geconcentreerder de aroma’s, en met de dichtheid van de ‘Crasse de fer’: hoe groter deze, hoe uitzonderlijker het terroir. Zo ontstaan de nuances uit de complexiteit van de bodem. De druivensoorten van de Pomerol-wijngaard bestaan voornamelijk uit Merlot, gevolgd door, in mindere mate, Cabernet Franc (of zelfs Sauvignon) en Malbec.

Pomerol en zijn grote namen:

Een van de belangrijkste kenmerken van de Pomerol-wijn is dat er nooit een classificatie voor is opgesteld, wat de sociale samenhang in stand houdt. Maar ondanks dit feit wordt er één wijn alom erkend als de allerbeste: Château Petrus en zijn beroemde „kleiknoop”. De eeuwige top van de piramide! Maar ook op de hellingen van deze piramide schitteren wijnen die tot de allerbeste behoren. Als voorbeelden van uitmuntendheid noemen we L’Évangile, Trotanoy, Lafleur, Vieux-Château-Certan, La Conseillante, Petit-Village, Certan de Mays of Lafleur-Petrus...

Pomerol Bordeaux: een uniek merk

In de Pomerol-wijn vinden we de Médoc door zijn finesse en bouquet, de Saint-Emilion door zijn structuur en kleur, en de Bourgogne door zijn rondheid en vrolijkheid. Hij lijkt op hen, maar is bovenal zichzelf en deelt met geen enkele andere wijn zijn diepe, donkere smaak met accenten van truffel, noch zijn fluweelzachte kracht. Zijn kwaliteit is vrij constant, zelfs in slechte jaren. Het zijn wijnen die lang bewaard kunnen worden. Een van hun meest opvallende kenmerken is een uitstekende rijping: na vijf jaar hebben ze al de perfectie van de rijping bereikt. Het is dan ook aan te raden om de rode wijnen uit Pomerol tussen de vijf en twaalf jaar oud, bij een ideale temperatuur van 17 °C, in combinatie met vrij stevige gerechten.