Pomerol

Pomerol: gemeente en landschappen:

De gemeente Pomerol grenst in het westen aan Saint-Emilion en in het oosten aan Fronsac. Het bijzondere aan deze gemeente is dat er geen centraal gelegen dorp is, afgezien van een kerk. De verspreid liggende bebouwing bestaat voornamelijk uit wijnboerenhuisjes. Er zijn maar weinig huizen te vinden met een zogenaamd vorstelijke architectuur. Appellatie, met een totale oppervlakte van 785 hectare, strekt zich enigszins uit tot in de gemeente Libourne. Pomerol, een uitzonderlijk terroir: De geologische geschiedenis van dit terroir is nauw verweven met die van de rivier de Isle. Door de eeuwen heen heeft deze rivier grind en kiezels aangevoerd, die zich hebben opgehoopt in terrassen, afgewisseld met dunne kleilagen. Aan deze lagen wordt de "crasse de fer" toegevoegd, een soort ijzerhoudend zandsteen dat is ontstaan uit door de wind meegevoerd zand. Uit deze elementen ontstaan talrijke combinaties en evenzoveel wijnen die hieruit voortkomen: • De mix van diepe grindlagen en meer of minder klei levert ronde, zijdezachte wijnen op • Fijnere grindlagen vermengd met zand en een beetje klei zorgen voor wijnen die langzamer tot bloei komen • Ten zuiden vanAppellatie bevatAppellatie grind een beetje kalksteen en helemaal geen klei. De wijnen die hieruit voortkomen zijn droger en lijken meer op die van St. Emilion. Bij een blinde proeverij komen ze heel dicht in de buurt van het paradepaardje vanAppellatie Château Petrus • In het westen vinden we een kiezel-grindbodem met veel zand en een grote rijkdom aan mineralen en klei. De Pomerol-wijnen zijn hier lichter en smaken al vanaf de eerste jaren heerlijk. Naast de samenstelling van de bodem moet ook rekening worden gehouden met de diepte van het grondwater: hoe dieper het grondwater, hoe geconcentreerder de aroma's. Ook de dichtheid van de "Crasse de fer" is van belang: hoe hoger deze, hoe uitzonderlijker het terroir. Zo ontstaan de nuances uit de complexiteit van de bodem. De druivensoorten van de Pomerol-wijngaard bestaan voornamelijk uit Merlot, gevolgd door Cabernet Franc (en zelfs Sauvignon) en Malbec.

Pomerol en zijn grote namen:

Een van de belangrijkste kenmerken van de Pomerol-wijn is dat hij nooit aan een classificatie is onderworpen, een situatie die garant staat voor een blijvende sociale samenhang. Maar ondanks dit feit wordt er één wijn alom erkend als de beste van het stel: Château Petrus en zijn beroemde „kleiknop“. De eeuwige top van de piramide! Maar op de hellingen van dit bouwwerk schitteren wijnen die tot de allerbesten behoren. Als voorbeelden van uitmuntendheid noemen we L'Evangile, Trotanoy, Lafleur, Vieux-Château-Certan, La Conseillante, Petit-Village, Certan de Mays of Lafleur-Petrus...

Pomerol Bordeaux: een uniek merk

In de Pomerol-wijn vinden we de Médoc door zijn finesse en bouquet, de Saint-Emilion door zijn structuur en kleur, en de Bourgogne door zijn rondheid en vrolijkheid. Hij lijkt op hen, maar is bovenal zichzelf en deelt met geen enkele andere wijn zijn diepe, donkere smaak met truffelaccenten, noch zijn fluweelzachte kracht. Zijn kwaliteit is vrij constant, zelfs in slechte jaren. Het zijn wijnen die lang bewaard kunnen worden. Een van hun meest originele kenmerken is een uitstekende rijping: na vijf jaar bereiken ze al de perfectie van de rijping. Het is dan ook aan te raden om de rode wijnen uit Pomerol tussen de vijf en twaalf jaar oud, bij een ideale temperatuur van 17 °C, in combinatie met vrij stevige gerechten.